Beekpunge - Veronica beccabunga

Namen
Nederlands: Beekpunge
Frysk: Sleatpunge
English: Brooklime (Becky Leaves, Cow Cress, European Brooklime, European Speedwell, Limewort, Water Pimpernel)
Français: Cresson de cheval
Deutsch: Bachbungen-Ehrenpreis
Wetenschappelijk: Veronica beccabunga
Familie: Helmkruidfamilie, Scrophulariaceae

Beschrijving
Afmeting: 15 tot 60 cm.
Levensduur: Overblijvend.
Bloeimaanden: Mei t/m september.
Stengels: De kruipende stengels kunnen gaan wortelen. De andere stengels zijn min of meer opgericht. Ze zijn rond en bleekgroen of roodachtig. Ook afgebroken stengelstukken kunnen wortel schieten.
Bladeren: De glanzend donkergroene, 1 tot 4 cm lange bladeren zijn eirond tot langwerpig, iets vlezig en kaal. Ze hebben een afgeronde voet en top, zijn stomp getand (soms bijna gaaf) en hebben een korte steel.
Bloemen: De bloemen groeien in lang gesteelde trossen in de bladoksels van de bovenste bladeren. Ze zijn blauw, zelden roze en 5 tot 8 mm groot.
Vruchten: De kale doosvrucht is vrijwel rond en ongeveer even lang of iets langer dan de vrij spitse kelkslippen.

Biotoop
Bodem: Zonnige, soms licht beschaduwde, open plaatsen op natte, matig voedselrijke tot voedselrijke, vaak kalkhoudende grond of in ondiep, vaak stromend water. Vrij sterk zoutmijdend. (allerlei grondsoorten zoals humeus zand, leem, zavel, klei, veen en mergel).
Groeiplaatsen: Beken, sloten, kwelplekken, waterkanten, greppels, plassen, kleiafgravingen in uiterwaarden, oude rivierlopen, opengetrapt of stukgereden grasland, moerasbossen, bronbossen, strandjes van bosbeken en kalkgroeven.

Verspreiding
Wereld: In Europa, behalve in de noordelijkste delen, in West- en Centraal-Azië en in delen van Noord-Afrika. Ingevoerd in Noord-Amerika, Oost-Azië en Zuid-Afrika.

Beekpunge - Veronica beccabunga

Nederland: Plaatselijk vrij algemeen in laagveengebieden, het midden, oosten en noordoosten van het land, in Zuid-Limburg, het rivierengebied en in de Hollandse duinen, zeldzaam in Zeeland en het noordelijk zeekleigebied. Niet op de Waddeneilanden.
België: Vrij algemeen, maar vrij zeldzaam in de Ardennen en zeldzaam in het kustgebied en de Kempen.
Niet bedreigd in Vlaanderen en Wallonië.

Beekpunge - Veronica beccabunga

Wetenswaardigheden
De wat scherp, enigszins bitter smakende bladeren werden vroeger wel gegeten (in het voorjaar, met name tegen scheurbuik). In het noorden van Europa gebeurt dat nog steeds als onderdeel van salades. Overdaad schaadt echter: de bladeren en jonge scheuten bevatten diuretisch (vorming van urine door de nieren) werkende stoffen. Beccabunga is een latinisering van de Nederlandse of Duitse naam van de plant. Het Duitse Bunge betekent 'pauk' en slaat op de bolle vruchten. De bolheid van de vrucht werd als een teken opgevat om Beekpunge te gebruiken.tegen opgeblazenheid.

* Meer afbeeldingen