Namen
Nederlands: Overblijvende ossentong (Overblijvende ossetong, Groene ossetong, Groene ossentong)
Frysk: Griene kowetong
English: Green Alkanet (Evergreen bugloss, Green-Leaved Perilla)
FranÁais: Buglosse toujours vert
Deutsch: Spanische Ochsenzunge
Wetenschappelijk: Pentaglottis sempervirens
Familie: Ruwbladigenfamilie, Boraginaceae
Geslacht:
Pentaglottis
Naamgeving: Pentaglottis is afgeleid van het Grieks pente (vijf) en glossa (tong). Sempervirens betekent " altijd groen" .

Beschrijving
Afmeting: 30 cm tot 1 meter.
Levensduur: Overblijvend. Hemikryptofyt (winterknoppen op of iets onder de grond).
Bloeimaanden: Mei, juni, juli, augustus en september.
Stengels: De rechtopstaande of opstijgende stengels zijn vertakt en borstelharig.
Bladeren: De rozetbladeren zijn langwerpig-eirond, spits en in een lange steel versmald. De stengelbladeren hebben geen steel.
Bloemen: Tweeslachtig (een bloem met zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtsorganen). De bloeiwijze is smal-pluimvormig, lang gesteeld en heeft 2 bladeren aan de voet. De bloemen zijn hemelsblauw met witte keelschubben. Ze zijn 0,8 tot 1 cm groot en bijna stervormig.
Vruchten: Een splitvrucht. De nootjes zijn netnervig geaderd. Tweezaadlobbig (kiemend met twee kiemblaadjes).

Biotoop
Bodem: Half tot licht beschaduwde plaatsen op vochtige, matig voedselrijke tot voedselrijke grond.
Groeiplaatsen: Bosranden, heggen, zeeduinen (duinbossen), kasteelparken en buitenplaatsen.

Verspreiding
Wereld
Overblijvende ossentong - Pentaglottis sempervirens
Oorspronkelijk uit Zuidwest-Europa, noordelijk tot in Noord-Frankrijk. Zeldzaam ingeburgerd in o.a. Noorwegen, Zweden, Denemarken, Groot-BrittanniŽ, Nederland en BelgiŽ.

Nederland

Stinseplant. Zeldzaam. Het meest in Midden-Nederland. Ingeburgerd tussen 1900 en 1924.

Vlaanderen
Overblijvende ossentong - Pentaglottis sempervirens
Zeer zeldzaam.
Rode lijst. Criteria niet van toepassing.

WalloniŽ: Zeer zeldzaam.

Wetenswaardigheden
De plant is de leverancier van henna, de rode kleurstof die al door de oude Egyptenaren werd gebruikt als haarverfmiddel. In het Arabisch heette de plant al-henna. In de Middeleeuwen gebruikten monniken de kleurstof ook om wijn van mindere kwaliteit bij te kleuren. De korte haren op de bladeren kunnen een kortdurende allergische reactie van de huid veroorzaken. Het jonge blad kan worden gegeten als spinazie.

Overblijvende ossentong - Pentaglottis sempervirens

© 2001-2014 Klaas Dijkstra