Wilde planten in Nederland en BelgiŽ

Nederlandse namen

A

B

C

D

E

F

G

H

I

J

K

L

M

N

O

P

R

S

T

U

V

W

Z

Beklierde nachtschade - Solanum nigrum susbp. schultesii

Andere namen

Frysk: Klierige hŻnebei

English: Green Nightshade

FranÁais: Morelle de Schultes

Deutsch: Haariger Schwarzer Nachtschatten

Verouderde of andere namen:

Classificatie

Klasse: Spermatopsida

Orde: Solanales

Familie: Solanaceae (Nachtschadefamilie)

Geslacht: Solanum (Nachtschade)

Soort: Solanum nigrum ssp. schultesii

Naamgeving (Etymologie): Nachtschade komt van het Middeleeuwse woord nachtschaduwe. Vroeger dacht men dat de plant nachtmerries verdreef. Solanum is afgeleid van het Latijnse solari (pijnstillen of kalmeren). Enkele soorten van dit geslacht hebben een pijnstillende werking. Schultesii is vernoemd naar de plantkundige Richard Evans Schultes uit de Verenigde Staten (1915-2001).

Ondersoort: De andere ondersoort is Zwarte nachtschade (Solanum nigrum subsp. nigrum).

Beschrijving (Klik op een afbeelding om te vergroten).

Levensduur: Eenjarig.

Plantvorm: Kruid.

Winterknoppen: Therofyt.

Bloeimaanden: Juni, juli, augustus, september en oktober.

Afmeting: 5-50 cm.


Andrea Moro - CC BY-SA 4.0


Andrea Moro - CC BY-SA 4.0


© Joop Verburg - verspreidingsatlas.nl


Benjamin Zwittnig - CC BY 2.5 si

Stengels: De rechtopstaande of uitgespreide stengels zijn kantig, maar minder kantig dan die van Zwarte nachtschade. Ze zijn dicht behaard met lange, afstaande klierharen en gewone haren.


Andrea Moro - CC BY-SA 4.0


Stefan.lefnaer - CC BY-SA 4.0


© Willem Braam - verspreidingsatlas.nl


Andrea Moro - CC BY-SA 4.0

Bladeren: De eironde tot lancetvormige bladeren zijn bijna steeds regelmatig grof getand, zelden met alleen een bochtige rand (sterker getand dan Zwarte nachtschade). Meestal dicht behaard, maar later kunnen ze kaal worden.


Andrea Moro - CC BY-SA 4.0


Andrea Moro - CC BY-SA 4.0


Andrea Moro - CC BY-SA 4.0


Andrea Moro - CC BY-SA 4.0

Bloemen: Tweeslachtig. De kort gesteelde, witte bloemen groeien met vijf tot tien bij elkaar. De kroonslippen staan af of zijn teruggeslagen. De helmknoppenzijn geel. De kelk is 1-3 mm lang.


Benjamin Zwittnig - CC BY 2.5 si


Andrea Moro - CC BY-SA 4.0


Stefan.lefnaer - CC BY-SA 4.0


Andrea Moro - CC BY-SA 4.0

Vruchten: Een bes De giftige, glanzende bessen zijn 0,6-1 cm in doorsnee. Ze blijven lang groen, maar worden tenslotte zwart. De zaden zijn langlevend (langer dan vijf jaar). Tweezaadlobbig.


Benjamin Zwittnig - CC BY 2.5 si


Andrea Moro - CC BY-SA 4.0


Andrea Moro - CC BY-SA 4.0


dzn.eldoc.ub.rug.nl

Biotoop

Bodem: Zonnige, open plaatsen op matig droge tot vochtige, voedselrijke, omgewerkte grond (zand en vaak stenige plaatsen).

Groeiplaatsen: Tussen straatstenen en grind, ruderale plaatsen, braakliggende grond, wegranden, plantsoenen en waterkanten (zandige rivieroevers).

Verspreiding

Wereld: Oorspronkelijk uit Zuid- en Oost-Europa, oostelijk tot de Krim, de Kaukasus en ArmeniŽ. Op een aantal plaatsen ingeburgerd elders in Europa.


gbif.org

Nederland: Vrij algemeen ingeburgerd in stedelijke gebieden en langs de Rijn en de Waal. Elders zeer zeldzaam.
Rode lijst 2012. Thans niet bedreigd. Trend sinds 1950: stabiel of toegenomen. Algemeen. Ingeburgerd tussen 1900 en 1924.


Verspreidingsatlas.nl

Vlaanderen: Waarschijnlijk alleen adventief, maar mogelijk plaatselijk ingeburgerd in stedelijke gebieden.

WalloniŽ: Waarschijnlijk niet in WalloniŽ.

© 2001-2018 K.M. Dijkstra