Wilde planten in Nederland en België

Nederlandse namen

A

B

C

D

E

F

G

H

I

J

K

L

M

N

O

P

R

S

T

U

V

W

Z

Berghertshooi - Hypericum montanum

Andere namen

Frysk:

English: Pale St John's-wort

Français: Millepertuis des montagnes

Deutsch: Berg-Johanniskraut

Verouderde of andere namen:

Classificatie

Klasse: Spermatopsida

Orde: Malpighiales

Familie: Hypericaceae (Hertshooifamilie)

Geslacht: Hypericum (Hertshooi)

Soort: Hypericum montanum

Naamgeving (Etymologie): Hertshooi betekent hard hooi. De plant heeft die naam te danken aan de harde en houtige stengels. Hypericum komt van het Griekse hypoen Erica (onder of tussen heide). Sommigen zeggen echter dat Hypericum verwijst naar de god Hyperion, vader van de zon in de Griekse mythologie, omdat de bloemen (net als de zon) heldergeel zijn. Montanum betekent van de bergen.

Beschrijving (Klik op een afbeelding om te vergroten).

Levensduur: Overblijvend.

Plantvorm: Kruid.

Winterknoppen: Hemikryptofyt.

Bloeimaanden: Juni, juli, augustus en september.

Afmeting: 30-80 cm.


Stéphane Tasson - GPL


Stéphane Tasson - GPL


franck.jullin - CC BY-SA 2.0 FR


Thierry Pernot - CC BY-SA 2.0 FR

Wortels


Neuchâtel Herbarium - CC BY-SA 3.0


Neuchâtel Herbarium - CC BY-SA 3.0


Neuchâtel Herbarium - CC BY-SA 3.0


Neuchâtel Herbarium - CC BY-SA 3.0

Stengels: De rechtopstaande stengels zijn rolrond en meestal niet vertakt. De bovenste stengelleden zijn opvallend langgerekt.


Andrea Moro - CC BY-SA 4.0


Andrea Moro - CC BY-SA 4.0


Andrea Moro - CC BY-SA 4.0


Andrea Moro - CC BY-SA 4.0

Bladeren: De tegenoverstaande, zittende, vrij spitse bladen zijn langwerpig-eirond met een iets hartvormige, versmalde voet. De blauwachtige onderkant is ruwharig (met zeer korte afstaande of aanliggende haartjes) en met zwarte klieren langs de randen. Alleen de bovenste bladen met doorschijnende puntjes.


Andrea Moro - CC BY-SA 4.0


© Lieuwe Haanstra - CC BY-NC-SA 3.0 NL


Thierry Pernot - CC BY-SA 2.0 FR


franck.jullin - CC BY-SA 2.0 FR

Bloemen: Tweeslachtig. De geurende, 1-1,5 cm grote, lichtgele bloemen groeien in een korte gedrongen bloeiwijze aan de top van de stengel en vaak met nog twee kleine deelbloeiwijzen in de oksels van het bovenste bladpaar. De spitse kelkbladen zijn lancetvormig. De rand van de kelkbladen is gezaagd en met grote, zwarte, gesteelde klieren aan de rand. De kroonbladen zijn lichtgeel en onbeklierd. Elke bloem heeft drie stijlen.


Stéphane Tasson - GPL


© Lieuwe Haanstra - CC BY-NC-SA 3.0 NL


Andrea Moro - CC BY-SA 4.0


Thierry Pernot - CC BY-SA 2.0 FR

Vruchten: Een driehokkige doosvrucht. Tweezaadlobbig.


Isidre blanc - CC BY-SA 4.0


Giorgio Faggi en Giacomo Bellone - CC BY-NC-ND 4.0


Daniel Cahen - CC BY-SA 2.0 FR


dzn.eldoc.ub.rug.nl

Biotoop

Bodem: Licht beschaduwde, warme plaatsen op droge, kalkrijke, matig voedselarme, stikstofarme, liefst lemige grond (leem, zavel, mergel en zand).

Groeiplaatsen: Bossen (loofbossen), struwelen, kapvlakten, heggen en bosranden. Hakhoutbeheer is min of meer een voorwaarde voor het standhouden van de soort. Verruiging door b.v. bramen en brandnetels en ook de daardoor ontstane dikke strooisellaag is een bedreiging voor de plant. De soort kan vrij lang standhouden in de schaduw. De plant vormt dan slappe liggende stengeltjes, die weinig opvallen.

Verspreiding

Wereld: Zuidwest-Azië, Noord-Afrika, in de Kaukasus en in West-, Zuid- en Midden-Europa. Noordelijk tot in Zuid-Scandinavië, zuidelijk tot in Portugal, Italië en de noordelijke Balkan en de Kaukasus en oostelijk tot in West-Rusland en Oekraïne. Ook in Groot-Brittannië.


gbif.org

Nederland: Zeer zeldzaam in Zuid-Limburg en op de Veluwe. Misschien ook nog in Twente.
Rode lijst 2012. Bedreigd. Trend sinds 1950: sterk afgenomen. Zeer zeldzaam. Oorspronkelijk inheems.


Verspreidingsatlas.nl

Vlaanderen: Zeer zeldzaam in de Leemstreek (Vorst en het Zoniënwoud) en in de Voerstreek..
Rode lijst. Met uitsterven bedreigd.

Wallonië: Zeldzaam in het Maasgebied en in de zuidelijke Ardennen. Elders zeer zeldzaam.
Rode lijst. Met uitsterven bedreigd.

Toepassingen

Vermeerderen: Zaaien.

Oude illustraties (Klik op een afbeelding om te vergroten).


Flora Batava, deel 10, Jan Kops en Johannes Everhardus van der Trappen (1849)


Svensk botanik, J.W. Palmstruch e.a. (1807-1838)

Flora Danica, Georg Christian Oeder e.a. (1761-1888)

English Botany, or Coloured Figures of British Plants, deel 2, J.E. Sowerby (1864)

Flora regni borussici, deel 11, A.G. Dietrich (1843)

New Kreüterbuch, L. Fuchs (1543)

© 2001-2018 K.M. Dijkstra