Wilde planten in Nederland en België

Nederlandse namen

A

B

C

D

E

F

G

H

I

J

K

L

M

N

O

P

R

S

T

U

V

W

Z

Bosveldkers - Cardamine flexuosa

Andere namen

Frysk: Boskpinksterblom

English: Wavy Bitter-cress

Français: Cardamine des bois

Deutsch: Wald-Schaumkraut

Verouderde of andere namen: Cardamine hirsuta subsp. sylvatica, Cardamine sylvatica

Classificatie

Klasse: Spermatopsida

Orde: Brassicales

Familie: Brassicaceae (Kruisbloemenfamilie)

Geslacht: Cardamine (Veldkers)

Soort: Cardamine flexuosa

Naamgeving (Etymologie): Cardamine komt van het Griekse cardamine of cardemon, waarmee bedoeld werd een naar sterkers smakende plant (Kardemom is een plant uit de gemberfamilie). Cardamine kan echter ook zijn afgeleid van het Griekse Cardis (hart) en Damao (temperen of verzachten). Het kruid werd vroeger namelijk gebruikt bij hartkwalen en kon de pijn verzachten. Flexuosa betekent met bochten.

Beschrijving (Klik op een afbeelding om te vergroten).

Levensduur: Eenjarig, tweejarig of overblijvend.

Plantvorm: Kruid.

Winterknoppen: Therofyt of hemikryptofyt.

Bloeimaanden: April, mei, juni, juli en augustus.

Afmeting: 5-40 cm.


Meneerke bloem - CC BY-SA 3.0


Meneerke bloem - CC BY-SA 3.0


Meneerke bloem - CC BY-SA 3.0


Meneerke bloem - CC BY-SA 3.0

Wortels


Fornax - CC BY-SA 3.0


Neuchâtel Herbarium - CC BY-SA 3.0


Neuchâtel Herbarium - CC BY-SA 3.0


Neuchâtel Herbarium -CC BY-SA 3.0

Stengels: Meestal vormen de planten veelstengelige polletjes, maar soms is er maar één min of meer echtopstaande stengel, die eindigt in een tros met bloemen. Het onderste deel is gewoonlijk sterk behaard. Bovenaan is de stengel vertakt en bochtig.


Meneerke bloem - CC BY-SA 3.0


Meneerke bloem - CC BY-SA 3.0


kuleuven-kulak.be


kuleuven-kulak.be

Bladeren: Er wordt niet altijd een rozet (een polletje) gevormd. Deze zijn oneven geveerd met soms een behoorlijk aantal van tegenover elkaar staande deelblaadjes, die enigszins langgerekt zijn en een grof gekartelde bladrand hebben. Er zijn vijf tot negen verspreidstaande stengelbladen. Deze eveneens oneven geveerde bladen (zonder oortjes) zijn diep gekarteld en aan de voet meestal dicht behaard.


Meneerke bloem - CC BY-SA 3.0


Fornax - CC BY-SA 3.0


Der_Michels - Public Domain


Krzysztof Ziarnek - CC BY-SA 3.0

Bloemen: Tweeslachtig. De stengels eindigen in een trosvormige bloeiwijze. De kleine, witte bloemen hebben vier kelkbladen en vier kroonbladen en bevatten meestal zes meeldraden (zelden vijf). De kroonbladen (hoogstens 5 mm) zijn ongeveer twee keer zo lang als de kelkbladen. De kelkbladen zijn vrij smal en spits. Het bovenstandig vruchtbeginsel heeft een stijlmet stempel. De bloemstelen zijn 2-5 mm lang.


Meneerke bloem - CC BY-SA 3.0


Danny S. - CC BY-SA 3.0


kuleuven-kulak.be


kuleuven-kulak.be

Vruchten: Een doosvrucht. De min of meer rechte hauwtjes zijn 1½-2½ cm lang en 1 mm breed. Ze komen niet of nauwelijks boven de bloeiwijze uit. Ze zijn enigszins afgeplat en hebben vrijwel geen snavel. De zaden zijn langlevend (langer dan vijf jaar). Het zaad kiemt vaak in de herfst en vormt dan een kleine overwinterende rozet. Tweezaadlobbig.


Kristian Peters - CC BY-SA 3.0


AnemoneProjectors - CC BY-SA 2.0


kuleuven-kulak.be


dzn.eldoc.ub.rug.nl

Biotoop

Bodem: Beschaduwde, min of meer open plaatsen op vochtige tot vaak natte, voedselrijke, niet te zware grond (op de meeste grondsoorten, maar niet op zeeklei).

Groeiplaatsen: Bossen (natte loofbossen en langs beschaduwde greppels en bospaden), ruigten, 's winters onder gelopen terreinen, zeeduinen, waterkanten (langs beekjes, kanalen en sloten), eendenkooien, moestuinen, kwekerijen en plantsoenen.

Verspreiding

Wereld: Europa, behalve in het meest noordoostelijke deel. Ook in Zuid- en Oost-Azië en Noord-Amerika. Ingeburgerd in Zuid-Amerika, Australië en Nieuw-Zeeland.


gbif.org

Nederland: Plaatselijk vrij algemeen. Zeldzaam of ontbrekend op de hooggelegen, voedselarmere zandgronden en in de zeekleigebieden.
Rode lijst 2012. Thans niet bedreigd. Trend sinds 1950: stabiel of toegenomen. Algemeen. Oorspronkelijk inheems.


Verspreidingsatlas.nl

Vlaanderen: Algemeen. Het meest in de Leemstreek, de Zand- en zandleemstreek en in de Kempen. De soort heeft zich sterk uitgebreid in de afgelopen jaren.
Rode lijst. Thans niet bedreigd.

Wallonië: Plaatselijk vrij algemeen in Brabant, in het Maasgebied en in de zuidelijke Ardennen. Eders zeldzaam.

Oude illustraties (Klik op een afbeelding om te vergroten).


Flora Batava, deel 8, Jan Kops en Herman Christiaan van Hall (1844)


Flora Batava, deel 8, Jan Kops en Herman Christiaan van Hall (1844)


Deutschlands flora, deel 12, J. Sturm, J.W. Sturm (1826-1827)


Cardamine sylvatica
English Botany, or Coloured Figures of British Plants, deel 1, J.E. Sowerby (1863)

© 2001-2018 K.M. Dijkstra