Wilde planten in Nederland en België

Nederlandse namen

A

B

C

D

E

F

G

H

I

J

K

L

M

N

O

P

R

S

T

U

V

W

Z

Gevleugeld hertshooi - Hypericum tetrapterum

Andere namen

Frysk: Skerp sint-Janskrûd

English: Square-stalked St. John's-wort

Français: Millepertuis à quatre ailes

Deutsch: Geflügeltes Johanniskraut

Verouderde of andere namen: Hypericum quadrangulum

Classificatie

Klasse: Spermatopsida

Orde: Malpighiales

Familie: Hypericaceae (Hertshooifamilie)

Geslacht: Hypericum (Hertshooi)

Soort: Hypericum tetrapterum

Naamgeving (Etymologie): Hertshooi betekent hard hooi. De plant heeft die naam te danken aan de harde en houtige stengels. Hypericum komt van het Griekse hypo en Erica (onder of tussen heide). Sommigen zeggen echter dat Hypericum verwijst naar de god Hyperion, vader van de zon in de Griekse mythologie, omdat de bloemen (net als de zon) heldergeel zijn. Tetrapterum betekent viervleugelig.

Beschrijving (Klik op een afbeelding om te vergroten).

Levensduur: Overblijvend.

Plantvorm: Kruid.

Winterknoppen: Hemikryptofyt.

Bloeimaanden: Juli, augustus, september.

Afmeting: 30-60 cm.


Hans Toetenel - CC BY-NC-SA 3.0 NL


Andrea Moro - CC BY-SA 3.0


David Mercier - CC BY-SA 2.0 FR


Liné1 - CC BY-SA 3.0

Wortels: Lange ondergrondse uitlopers.


Neuchâtel Herbarium - CC BY-SA 3.0


Neuchâtel Herbarium - CC BY-SA 3.0


Neuchâtel Herbarium - CC BY-SA 3.0


Neuchâtel Herbarium - CC BY-SA 3.0

Stengels: De licht glanzende, rechtopstaande stengels zijn naar boven toe vertakt (met tegenoverstaande takken). Ze hebben vier vleugelranden (lijsten) en zijn glad en kaal.  Aan de voet liggen ze uitgespreid en soms wortelen ze.


© Grada Menting - verspreidingsatlas.nl


© Peter Meininger - verspreidingsatlas.nl


Andrea Moro - CC BY-SA 4.0


Andrea Moro - CC BY-SA 4.0

Bladeren: De tegenoverstaande bladeren zijn eirond tot langwerpig en vaak halfstengelomvattend. Ze hebben doorschijnende stippen en aan de randen zwarte klieren. De bladeren, die aan de voet van de plant zitten zijn tijdens de bloei al vaak verdwenen. De enigszins doffe bladeren hebben een gave bladrand en zijn 4-5 cm lang.


© Peter Meininger - verspreidingsatlas.nl


Andrea Moro - CC BY-SA 4.0


Andrea Moro - CC BY-SA 4.0


Andrea Moro - CC BY-SA 4.0

Bloemen: Tweeslachtig. De lichtgele, 0,9-1 cm grote  bloemen staan met vele bij elkaar in een uitgespreide pluim. Bij de kroonbladen  zie je  aan de top zwarte klierpunten. De kroonbladen zijn even lang of iets langer dan de langwerpig spitse kelkbladen, die eveneens  zwarte klierpunten aan de rand hebben. Een bloem heeft veel meeldraden, het vruchtbeginsel  is bovenstandig en er zijn drie stijlen  en  drie stempels.


© Peter Meininger - verspreidingsatlas.nl


Andrea Moro - CC BY-SA 4.0


Andrea Moro - CC BY-SA 4.0


Andrea Moro - CC BY-SA 4.0

Vruchten: Een doosvrucht. De vruchten zijn eivormig met een spits. Vaak zijn de drie stijlen nog zichtbaar. Sommige vruchten worden roodachtig. De zaden zijn langlevend (langer dan vijf jaar). Tweezaadlobbig.


© Adrie van Heerden - verspreidingsatlas.nl


Andrea Moro - CC BY-SA 4.0


Andrea Moro - CC BY-SA 4.0


dzn.eldoc.ub.rug.nl

Biotoop

Bodem: Zonnige of soms licht beschaduwde plaatsen op vochtige tot meestal natte, matig voedselrijke tot voedselrijke, niet sterk zure grond (zand, leem, zavel, klei en veen).

Groeiplaatsen: Waterkanten (o.a. slootkante en pas afgestoken lemige of venige greppelkanten), grasland (weinig of niet bemest hooiland en nat, bemest grasland), bermen, drassige kapvlakten, moerassen (rietland) en zeeduinen (duinvalleien).

Verspreiding

Wereld: West-, Midden- en Zuid-Europa, Zuidwest-Azië en Noordwest-Afrika. Ingeburgerd in Nieuw-Zeeland.


gbif.org

Nederland: Vrij algemeen, maar vrij zeldzaam in Zuid-Limburg en zeldzaam in Flevoland, de zeekleigebieden, op de Veluwe en in de Peel.
Rode lijst 2012. Thans niet bedreigd. Trend sinds 1950: stabiel of toegenomen. Algemeen. Oorspronkelijk inheems.


verspreidingsatlas.nl

Vlaanderen: Vrij algemeen, maar vrij zeldzaam in het Maasgebied en in de Kempen en zeldzaam in de Polders.
Rode lijst. Thans niet bedreigd.

Wallonë: Vrij zeldzaam, maar zeldzaam in het Maasgebied en de Ardennen.

Oude illustraties (Klik op een afbeelding om te vergroten).


Flora Batava, deel 2, Jan Kops (1807)


Flora Batava, deel 2, Jan Kops (1807)


Flora Batava, deel 18, Jan Kops en F.W. van Eeden (1889)


Flora Batava, deel 18, Jan Kops en F.W. van Eeden (1889)


Deutschlands Flora in Abbildungen, Jacob Sturm und Johann Georg Sturm


Flora Danica, Georg Christian Oeder e.a. (1761-1888)

   

© 2001-2018 K.M. Dijkstra