Wilde planten in Nederland en BelgiŽ

Italiaanse aronskelk - Arum italicum

Frysk: Italiaanske aronstsjelk

English: Italian Lords-and-ladies

FranÁais: Gouet d'Italie

Deutsch: Italienischer Aronstab

Synoniemen:

Familie: Araceae (Aronskelkfamilie)

Naamgeving (Etymologie): Er zijn verschillende verklaringen voor de naam Aronskelk (Arum) in omloop. Een daarvan is het volgende religieuze verhaal: Toen Jozef en de verspieder Kaleb naar het beloofde land trokken namen zij de staf van Aeron mee. Op deze staf droegen zij een druiventros. Nadat de druiventros van de staf was genomen staken zij de staf in de grond. Op die plek schoot toen een Aronskelk (Arum) uit de grond. Het werd het zinnebeeld van een gezegende vruchtenoogst. De kelk is de beker waar de insecten in vallen en zo met stuifmeel bedekt raken.
De naam Arum kan ook zijn afgeleid van het Griekse aros (nuttig). Anderen beweren dat het de naam afkomstig is van het Griekse rainoo (bevochtigen), omdat de plant op vochtige plaatsen groeit, of het komt van aroo (bevestigen), omdat de zijslippen van de bladen op een haak lijken, die de timmerlieden gebruikten om houten voorwerpen in verband te houden. Italicum betekent Italiaans.

Kruising: Arum italicum x maculatum is de kruising van Italiaanse aronskelk en Gevlekte aronskelk.

Beschrijving (Klik op een afbeelding om te vergroten).

Levensduur: Overblijvend.

Plantvorm: Kruid.

Winterknoppen: Geofyt.

Bloeimaanden: Mei en juni.

Afmeting: 30-60 cm.


Klaas Dijkstra -
CC BY-NC-SA 3.0 NL


Klaas Dijkstra -
CC BY-NC-SA 3.0 NL


Klaas Dijkstra -
CC BY-NC-SA 3.0 NL


Klaas Dijkstra -
CC BY-NC-SA 3.0 NL

Wortels: Een grote, langwerpige, 5 cm lange en 3 cm dikke, horizontale knol.


Andel FrŁh-
CC BY-SA 2.5


Neuch‚tel Herbarium -
CC BY-SA 3.0


Neuch‚tel Herbarium -
CC BY-SA 3.0


herbariaunited.org

Stengels: Een onbehaarde plant. Een rechtopstaande bloei- en vruchtstengel. De bladen hebben een steel, die vaak dubbel zo lang is als de bladschijf en aan de voet slechts kort en wijd schedeachtig verbreed is. De bloeistengel is ongeveer half zo lang als de bladstelen.


Klaas Dijkstra -
CC BY-NC-SA 3.0 NL


Klaas Dijkstra -
CC BY-NC-SA 3.0 NL


Klaas Dijkstra -
CC BY-NC-SA 3.0 NL


Klaas Dijkstra -
CC BY-NC-SA 3.0 NL

Bladeren: De bladeren zijn driehoekig-hartvormig, hebben witte of geelwitte aderen en afstaande slippen aan de voet. In de herfst komen de bladeren al weer boven de grond.


Klaas Dijkstra -
CC BY-NC-SA 3.0 NL


Klaas Dijkstra -
CC BY-NC-SA 3.0 NL


Klaas Dijkstra -
CC BY-NC-SA 3.0 NL


Klaas Dijkstra -
CC BY-NC-SA 3.0 NL

Bloemen: Eenslachtig. Eenhuizig. De bloeischede wordt 5-40 cm en heeft een overhangende top. De bloeischede is van buiten bleekgroen en van binnen geel- tot witachtig en bovenaan langwerpig toegespitst. De bloeikolf is nauwelijks half zo lang als de bloeischede, het vrouwelijke deel is cilindrisch, ongeveer 3-4 maal zo lang als het korte mannelijke deel. Het knotsvormige deel van de bloeikolf is dof geel. Het bleke, eironde vruchtbeginsel is ongeveer 5 mm lang.


Klaas Dijkstra -
CC BY-NC-SA 3.0 NL


Klaas Dijkstra -
CC BY-NC-SA 3.0 NL


Klaas Dijkstra -
CC BY-NC-SA 3.0 NL


Klaas Dijkstra -
CC BY-NC-SA 3.0 NL

Vruchten: Een bes. De bessen zijn ongeveer 1 cm breed. De kolf is in de vruchttijd 10-15 cm, maar soms tot 20 cm lang. Tweezaadlobbig.


Klaas Dijkstra -
CC BY-NC-SA 3.0 NL


Klaas Dijkstra -
CC BY-NC-SA 3.0 NL


Klaas Dijkstra -
CC BY-NC-SA 3.0 NL


Klaas Dijkstra -
CC BY-NC-SA 3.0 NL

Biotoop

Bodem: Licht beschaduwde plaatsen op vochtige, matig voedselrijke tot voedselrijke, vaak kalkrijke, humeuze grond (duinzand en rivier- en zeeklei).

Groeiplaatsen: Bossen (loofbossen, populierenaanplantingen en bij buitenplaatsen), heggen en begraafplaatsen.

Verspreiding

Wereld: Voornamelijk in West-, Zuid- en Midden-Europa. Ingeburgerd in Noord-Amerika, Zuid-Amerika, AustraliŽ en Nieuw-Zeeland.

Nederland: Vrij zeldzaam. Ingeburgerd in de 18de eeuw.

Vlaanderen: Vrij algemeen. Het meest in het kustgebied. Twijfelachtig inheems.
WalloniŽ:
Vrij zeldzaam.

Oude illustraties (Klik op een afbeelding om te vergroten).


Flora Batava, deel 13, Jan Kops, F. A. Hartsen en F.W. van Eeden (1868)


Curtis's Botanical Magazine, deel 50, J. Curtis (1823)


New KreŁterbuch, P.A. Mattioli (1563)


Hortus Eystettensis, deel 1, Bessler, Basilius (1620)

2001-2021 K.M. Dijkstra - CC BY-NC-SA 3.0 NL