Kleine wolfsklauw

Namen

Wetenschappelijk: Lycopodium tristachyum (Diphasiastrum tristachyum, Diphasium tristachyum, Lycopodium chamaecyparissus, Lycopodium complanatum subsp. chamaecyparissus)

Nederlands: Kleine wolfsklauw (Cipreswolfsklauw)

Frysk: Lytse wolvepoat

English: Blue Groundcedar (Deep-Root Clubmoss)

Français: Lycopode petit-cyprès

Deutsch: Zypressen-Flachbärlapp

Familie: Wolfsklauwfamilie, Lycopodiaceae

Geslacht: Lycopodium, Wolfsklauw

Opmerking: Kleine wolfsklauw wordt vaak beschouwd als een vorm van de Vlakke wolfsklauw (een plant, die in alle werelddelen voorkomt, behalve in Afrika).

Naamgeving: De Nederlandse naam wolfsklauw komt door de gelijkenis met de klauw van een wolf. Lycopodium komt van het Griekse lykos (wolf) en podion (pootje). De uiteinden van de takken lijken op de tenen van een wolf. Tristachyum betekent met drie aren.

Beschrijving (Klik op een afbeelding om te vergroten).

Levensduur: Overblijvend.

Plantvorm: Sporenplant.

Winterknoppen: Geofyt.

Rijpe sporen: Juli, augustus en september.

Afmeting: 10-20 cm.


© Jelle Hofstra - verspreidingsatlas.nl

© Peter Meininger - verspreidingsatlas.nl


Bernd Haynold - CC BY-SA 3.0


Piet Bremer - CC BY-NC-SA 3.0 NL

Wortels: De plant kruipt als het ware onder de grond en verspreidt zich stervormig, waarbij het achteraan weer afsterft.


bisque.iplantcollaborative.org - CC BY-NC 3.0


bisque.iplantcollaborative.org - CC0-1.0


bisque.iplantcollaborative.org - CC0-1.0


bisque.iplantcollaborative.org - CC0-1.0

Stengels: Boven de grond zie je dichte bossige bundels gegaffelde, dicht bebladerde stengels, die tot 1½ mm breed worden. De takken zijn min of meer afgeplat, in omtrek vierkantig, met in het midden een steel met sporenaren. De onder- en bovenkant van de takken verschilt bijna niet. Vaak groeien de planten in een heksenkring.


© Peter Meininger - verspreidingsatlas.nl


Liliane Roubaudi - CC BY-SA 2.0 FR


hasbrouck.asu.edu - CC0-1.0


bisque.iplantcollaborative.org - CC0-1.0

Bladeren: De donkergroene, schubvormige bladen staan kruisgewijs en vormen vier rijen. Ze worden tot 4 mm groot. De bladen aan de onderkant van de takken zijn recht, niet gesteeld en liggen tegen de tak aan. De vruchtbare bladen zijn eirond. De randen zijn vliezig, bij de voet zijn ze fijn gezaagd en met bovenaan een lange spits, soms zijn ze teruggeslagen.


Bernd Haynold - CC BY-SA 3.0


Bernd Haynold - CC BY-SA 3.0


Links: Boswolfsklauw en rechts: Kleine wolfsklauw
Bernd Haynold - CC BY-SA 3.0


Links: Boswolfsklauw en rechts: Kleine wolfsklauw
Bernd Haynold - CC BY-SA 3.0

Vruchten: Sporen. Een ijl bebladerde aarsteel, die aan de top één of meer keren gegaffeld is, met twee tot zes, 1½-3 cm lange sporenaren, die in de nazomer bruin worden (ook de steel wordt bruin).


© Adrie van Heerden - verspreidingsatlas.nl


Bernd Haynold - CC BY-SA 3.0


Bernd Haynold - CC BY-SA 3.0


Liliane Roubaudi - CC BY-SA 2.0 FR

Biotoop

Bodem: Zonnige, redelijk open plaatsen op droge, voedselarme, kalkarme, zure zandgrond.

Groeiplaatsen: Heide en ijle bossen (voornamelijk in vastgelegde zandverstuivingen).

Verspreiding

Wereld: Midden-Europa en oostelijk Noord-Amerika.

Kleine wolfsklauw - Lycopodium tristachyum

Nederland: Zeer zeldzaam in Drenthe, Twente, op de Veluwe en in de Achterhoek.
Rode lijst 2012. Ernstig bedreigd. Trend sinds 1950: zeer sterk afgenomen. Zeer zeldzaam. Oorspronkelijk inheems.


verspreidingsatlas.nl

Vlaanderen: Zeer zeldzaam in de Kempen. Sterk afgenomen.
Rode lijst. Met verdwijning bedreigd. Beschermd.

Kleine wolfsklauw - Lycopodium tristachyum

Wallonië: Zeer zeldzaam in de Ardennen. Nog slechts op twee plaatsen.
Rode lijst. Ernstig bedreigd. Beschermd.

Oude illustraties


An illustrated flora of the northern United States, Canada and the British Possessions, deel 2, N.L. Britton en A. Brown (1913)

© 2001-2017 K.M. Dijkstra